To, że podróżowanie poszerza horyzonty, uczy nowych kultur, zachowań, pozwala na własne oczy zobaczyć odmienność świata, poczuć bryzę morza z innego kontynentu, chłód zimy na innej półkuli, porównać kolor skóry drugiego człowieka, odmienną tonację języka, charakter ludzki typowy dla danego regionu, wiemy wszyscy. Podróżowanie uzależnia i ten, który ten nałóg pojął, będzie ciągał ze sobą również swoje dzieci. Dlatego, że sam lubi i po to, by pokazać im tą odmienność, pozwolić ją pojąć i samodzielnie ocenić.

Przemierzając bezdroża Mongolii, mieszkając u autochtonów w ich jurtach zaopatrzonych niejednokrotnie w sprzęt ułatwiający i uatrakcyjniający życie cywilizowanym krajom (tj. lodówki/ zamrażarki, telewizory a co za tym idzie niekiedy solary oraz anteny satelitarne), bardzo nas trapiło, jak przy takich możliwościach, Mongołowie nie decydowali się na stworzenie sobie miejsca umożliwiającego dbanie np. o higienę, nie wspominając o stałym dostępie do wody.