Kuchnia chilijska

Kuchnia chilijska (6)

Ze względu na duże zróżnicowanie geograficzne (ułożenie wzdłuż najdłuższego pasma górskiego na świecie – Andów oraz stykiem z zachodu z Oceanem Spokojnym) a także fakt, iż Chile jest również najdłuższym krajem globu, „przenika” je kilka stref klimatycznych. Te uwarunkowania w miksie z napływami kuchni rdzennych Indian, imigracji ludzi z całego świata oraz dominacji smaków hiszpańskich, stworzyły niepowtarzalną kuchnię chilijską.

Z powodu owego „kontaktu” z wodami oceanicznymi, kuchnię Chile można określić na typowo morską, obfitującą w ryby i owoce morza. Jednak jednocześnie spożywa się tu dużą ilość mięsa, głównie wołowiny. W kraju tym jada się dużo warzyw a najbardziej popularną jest kukurydza. W kuchni Ameryki Południowej można odnaleźć wiele wspólnych potraw, lecz jednak wyróżniających się pewnymi detalami, pod postacią odmiennych dodatków (np. przypraw).

Popularnymi daniami chilijskimi są:

- sopa de mariscos – czyli zupa z owocami morza i rybą (nam przyszło spróbować w Santiago de Chile plato de todos, czyli taki talerz wszystkiego – nietypowe dla Europejczyka połączenieryb zróżnego rodzaju mięsem );

- cazuela de ave – pewnego rodzaju bulion z dodatkiem kolby kukurydzy, ziemniaków, dyni oraz mięsa (zazwyczaj wołowiny, lecz danie serwowane jest również z kurczakiem, wieprzowiną lub indykiem);

- empanadas – najsłynniejsze pierogi Ameryki Południowej, w Chile serwowane z tzw. pino, czyli mielonym mięsem wołowym, oliwkami, rodzynkami i ostrą papryczką (aji de color). Empanadas podawane są tu również z nadzieniem rybnym;

- asado – wybór pieczonych i grillowanych mięs;

- pastel de choclo - to nietypowy mięsny deser w akompaniamencie słodkiej kukurydzy, serwowany również z owocami morza;

- leche asado – słodki karmelowy deser na bazie mleka.

Popularne są również napoje alkoholowe, a tu przede wszystkim dobrej jakości wino (jedyny uprawiany w Chile szczep – Carmenere) oraz pisco sour, do którego Chilijczycy roszczą sobie prawo, mimo iż naprawdę wyprodukowane zostało przez Peruwiańczyków. Wśród napojów bezalkoholowych królują napoje bardzo słodkie, głównie sok brzoskwiniowy.

Ze względu na duże zróżnicowanie geograficzne (ułożenie wzdłuż najdłuższego pasma górskiego na świecie – Andów oraz stykiem z zachodu z Oceanem Spokojnym) a także fakt, iż Chile jest również najdłuższym krajem globu, „przenika” je kilka stref klimatycznych. Te uwarunkowania w miksie z napływami kuchni rdzennych Indian, imigracji ludzi z całego świata oraz dominacji smaków hiszpańskich, stworzyły niepowtarzalną kuchnię chilijską.

„Chilijski hot-dog” (1-2 sztuki na osobę)

Spotkałam się z różnym nazewnictwem, a nawet odmianami completo, typu: włoski, niemiecki, turecki a nawet typowy dla „gringo”;).

Leche asada (pieczone mleko) jest typowym chilijskim deserem, przygotowywanym głównie na okazję Dnia Niepodległości. Słodki smak i delikatna, „galaretkowata” konsystencja przywodzi na myśl wilgotny sernik zanurzony w karmelowym sosie. Jest to bardziej deser niż ciastko.

Charakterystyczną dla Chile potrawą są empanady (pewnego rodzaju pierogi). Jest to również popularne „danie” całej Ameryki Południowej. To lekkie ciasto wypełnione jest posiekanym lub mielonym mięsem, z dodatkiem gotowanego jajka, oliwki, rodzynek, cebuli i wielu specyficznych przypraw.

Jest typową zupą chilijską a występuje pod paroma postaciami, w zależności od rodzaju używanego mięsa. Najbardziej popularnym jest wołowina, lecz można użyć również wieprzowiny, indyka lub kurczaka.

(ciasto kukurydziane, danie na 4-5 osób)

Jednym z popularniejszych i nietypowych dań chilijskich jest „pastel de choclo”, które idealnie odzwierciedla odmienność smaków tego kraju. Ciastem nazwane jest, prawdopodobnie, ze względu na swoją słodycz, jednak część jego zawartości stanowi mięso. Mi dane było spróbować tą wersję z owocami morza (mniej przypieczoną od góry, fotografia wyżej).